“ Een afscheid om nooit te vergeten”

Als zzp’er kom ik op veel verschillende groepen, en geen dag is hetzelfde. Soms intens, soms ontroerend, en soms gewoon… hartverwarmend. Gisteren was precies zo’n dag. 
 
Op de groep waar ik sinds de zomer ongeveer werk, stond een afscheidsfeestje gepland voor een van de bewoners die ging verhuizen. Ik stapte binnen en ik moest gelijk even schakelen! Het was druk en zo’n 40 tot 50 verwanten waren aanwezig! Overal vrolijke gezichten, een drankje in de hand, een lekker hapje erbij… de sfeer was top. 
 
Ik begon mezelf voor te stellen aan alle verwanten. We waren heerlijk aan het kletsen, lachen en ik zag dat de bewoners zich uitermate vermaakten! 

Daarna volgde een heerlijk lopend buffet. Wat me vooral opviel, was hoe gemoedelijk alles verliep. Geen spanning, geen gedoe, alleen warmte, respect en plezier. 
 
Wat deze groep bijzonder maakt, is dat ze dit ieder jaar samen doen. Soms een barbecue, soms een andere activiteit, maar altijd met bewoners, verwanten en begeleiders samen. Een traditie die draait om verbinding. 
 
En dat raakt me, want in de (complexe) zorg is dat niet vanzelfsprekend. Vaak begeleid je cliënten één-op-één, omdat samen in een groep gewoon niet haalbaar is. Maar hier voelde het alsof iedereen op zijn eigen manier deel uitmaakte van één groot geheel. 
 
Het deed me beseffen waarom ik dit werk met zoveel liefde doe.  En waarom ik Moeszorg ben begonnen: 
om te laten zien dat goede zorg niet alleen draait om structuur en begeleiding, 
maar ook om menselijkheid, warmte en samen genieten van het leven.
 
Een afscheid werd zo een viering van verbinding. En eerlijk? Dat zijn de momenten die het werk écht bijzonder maken.